Συνέντευξη: Υπόγεια Ρεύματα: "Πάντα κυνηγάμε το αύριο και είναι εύκολο να μπερδέψεις την εξέλιξη με την αχαριστία"

Τα Υπόγεια Ρεύματα, δεν χρειάζονται συστάσεις! Είναι από τα αγαπημένα ελληνικά μουσικά σχήματα, που μας έχουν ταξιδέψει με τις μουσικές και τους στίχους τους και έχουν φτάσει να κλείνουν κοντά 26 χρόνια. Από τις πολύ επιβλητικές παρουσίες στο χώρο της ελληνόφωνης ροκ άφησαν το δικό τους στίγμα στα '90ς και συνεχίζουν ακάθεκτοι το 2018! Εμείς είχαμε τη μεγάλη χαρά να φιλοξενήσουμε στο περιοδικό τα Υπόγεια Ρεύματα, να ανατρέξουμε στις παλιές σελίδες 'του βιβλίου του συγκροτήματος' αλλά και να ρίξουμε μια ματιά στις καινούριες!

Καλησπέρα παιδιά και καλωσήρθατε στο Rockabulary. Θα σας πάω πίσω στο ’92. Πως είχαν δημιουργηθεί  τα Υπόγεια Ρεύματα και ποια είναι η ιστορία πίσω από το τίτλο του συγκροτήματος που μετράει λίγο πολύ 26 χρόνια στο χώρο;

Καλησπέρα! Η μπάντα πήρε σάρκα και οστά στους πρόποδες της Καλλιθέας, όπως μπαίνεις στο φαρ ουέστ δεξιά, μέσα σε ένα γκαράζ. Ήμασταν παιδικοί φίλοι και αποφασίσουμε να παραμείνουμε παιδιά μετά μουσικής. O τίτλος είναι μία άλλη ιστορία....και μόνο που είχαμε τελειώσει τον δίσκο και δεν είχαμε όνομα ήταν από μόνο του όνομα με ονοματεπώνυμο, έδινε το στίγμα μας! Είχαμε υλικό, ΑΦΜ, ΑΜΚΑ και δεν είχαμε όνομα.

Πως “κοίταζε ο μάγος τη πόλη” τότε και με πόση αισιοδοξία και ελπίδα την αντικρύζει σήμερα;

Η αλήθεια είναι ότι ο μάγος δεν κοίταζε την πόλη αλλά τους άλλους μάγους που ήταν μέσα στην πόλη. Αυτούς που καταστρέφουν για δεκαετίες την πόλη και...έχουν απόλυτη επιτυχία σε όλους τους τομείς. Ελπίδα και αισιοδοξία.....ένας Γκάνταλφ όμως δεν φέρνει την άνοιξη.

Πιστεύετε ότι ο Ελληνικός στίχος «περιόρισε» το κοινό στο οποίο μπορούσε να φτάσει η μουσική σας ή ήταν συνειδητή επιλογή;

Όχι, ήταν συνειδητή επιλογή. Μπορούσαμε και μπορούμε να εκφραστούμε καλύτερα στην γλώσσα μας, αυτήν ξέρουμε αυτήν εμπιστευόμαστε! Εξάλλου άμα είχαμε αγγλόφωνο στίχο τι θα γινότανε; Άντε να φτάναμε μέχρι το Σιατλ. Ε και;! Χαχαχαχα!

Η μελοποίηση ενός ποιήματος είναι ένα θέμα που μπορεί να γυρίσει τούμπαλιν. Παρόλα αυτά το επιχειρήσατε με εντυπωσιακά αποτελέσματα. Ποια ήταν η ανταπόκριση του κόσμου σε αυτή σας την προσπάθεια;

 Το λογικό είναι όταν παίζεις μουσική να μην υπάρχουν τα τούμπαλιν. Το να σε κρίνει κάποιος άσχημα δεν είναι απαραίτητα κακό, οπότε ξεκινάμε με το ότι κατά την διαδικασία της μελοποίησης το απολαμβάναμε χωρίς φόβους και όταν δεν φοβάσαι είσαι πολύ πιο δημιουργικός. Έχουμε την εντύπωση ότι ένα μεγάλο ποσοστό του κόσμου εκτίμησε την προσπάθεια μας.

Έχετε συνεργαστεί με δεκάδες καλλιτέχνες (Νταλάρας, Μικρούτσικος, Τσαλιγοπούλου). Υπάρχει κάποιο συνεργασιακό  μουσικό απωθημένο που δεν έχει υλοποιηθεί μέχρι στιγμής;

Ναι υπάρχει! Να συνεργαστούμε με εμάς στο τώρα! Και καλό θα είναι να το κάνει όλος ο κόσμος αυτό, να συνεργαστεί με τον εαυτό του στο τώρα. Πάντα κυνηγάμε το αύριο και είναι εύκολο να μπερδέψεις την εξέλιξη με την αχαριστία.

Κατά τη γνώμη σας, ποιο είναι το μυστικό που κρατάει δεμένη μια μπάντα τόσα χρόνια και γιατί;

Δεν υπάρχει μυστικό. Όποιος μας έχει δει live καταλαβαίνει ότι περισσότερο απ όλα είμαστε μια παρέα που μας αρέσει να παίζουμε μουσική και όχι μόνο. Μάλλον η επιτυχία οφείλεται στην σύνθεση της μπάντας: Έχουμε τον Γρηγόρη που δεν τρώει ζώα, κρίμα γιατί στην εποχή μας έχουμε γεμίσει πολλά ΖΩΑ, έχουμε τον Νίκο που μέσα στα μαλλιά του μπορείς να κάνεις ακόμα και ξέπλυμα χρήματος και τον Τάσο ο οποίος από μόνος του είναι Τάσος..που δεν μπορεί να αποφασίσει με τι κατεύθυνση θα βουρτσίσει τα δόντια του, δεξιόστροφα η αριστερόστροφα;

Τι μήνυμα θέλουν να περάσουν τα Υπόγεια Ρεύματα μέσα από τις μουσικές τους;

Κουράγιο, υπομονή, έχει ο θεός, υπάρχουν και χειρότερα, μια χαρά είμαστε, φτού φτού. Γενικά αυτά που μας λέγανε οι μπαμπάδες μας και οι μαμάδες μας! Με λίγα λόγια τα τελείως αντίθετα! Πρώτα απ’όλα αυτοκριτική ώστε να γίνουμε όλοι καλύτεροι και να γίνουν και οι δίπλα μας!

Toν Οκτώβριο  που μας πέρασε εγκαινιάσατε μια συλλεκτική σειρά βινυλίων με τίτλο Vinyl is Back Live Sessions. Πως πάρθηκε αυτή η απόφαση και ποια ήταν η κεντρική ιδέα πίσω από αυτό το εγχείρημα;

Η ιδέα για τα vinyl is back live sessions ήταν του Νίκου του μπασίστα μας. Πρότεινε στο Vinyl is Back να προχωρήσει σε live πολυκάναλες ηχογραφήσεις συγκροτημάτων και να τις κυκλοφορεί σε βινύλιο μιας και ασχολούνται με αυτό. Βασικά κριτήρια που πρότεινε εξ αρχής ήταν να μην έχει overdub δηλαδή επιπλέον  ηχογραφήσεις σε στούντιο και άλλες ψευτιές που ωραιοποιούν τα studio albums. Με αυτό τον τρόπο μπορούν να κυκλοφορήσουν εξαιρετικά άλμπουμ της εγχώριας σκηνής και τα νέα σχήματα να δουν ότι αν δεν έχουν ένα σεβαστό ποσό για την παραγωγή του δίσκου τους να διαλέξουν τον πατροπαράδοτο τρόπο ηχογράφησης. Τον τρόπο που μας χάρισε χιλιάδες αξιόλογα κομμάτια, όλη την ιστορία της μουσικής εξολοκλήρου μέχρι το '70 και σε ένα σεβαστό ποσοστό και μέχρι σήμερα. Το συλλεκτικό της έκδοσης, επίσης, μιας και το κάθε live session κυκλοφορεί μόνο σε 500 τεμάχια, κάτι που μας κάνει να καταλάβουμε και την μεταβλητή αξία του "μαύρου χρυσού".

Θα ήθελα να μοιραστείτε μια πολύ αγαπημένη στιγμή που έχετε ζήσει ως συγκρότημα

Η πιο αγαπημένη μας στιγμή ε; Θα συμφωνήσουμε ότι ήταν  το 2004 στα βραβεία grammy όπου δεν πήγαμε να παραλάβουμε το βραβείο από αντίδραση γιατί δεν μας ψήφισαν! Κάθε λεπτό πάνω στην σκηνή είναι για εμάς αγαπημένη στιγμή...ειδικά τώρα που έχουμε μάθει να κουρδίζουμε...άτσααα.

Επερχόμενα δισκογραφικά ή συναυλιακά σχέδια;

Συναυλιακά συνεχίζουμε σε Ελλάδα και Κύπρο, μας αρέσουν τα live οπότε είμαστε συνέχεια στο δρόμο. Οι συναυλίες του Μαρτίου είναι στην Καλαμάτα, το Αγρίνιο στον Πειραιά, στην Κύπρο και στην Κόρινθο και κάποια στιγμή θα κινηθούμε και προς το εξωτερικό...αλλά μετά την ανάπτυξη. Δισκογραφικά ετοιμάζουμε το καινούργιο μας υλικό σε μορφή έκπληξη και γενικά το project είναι ενδιαφέρον.

Κλείνοντας τη συνέντευξη θα ήθελα να αναφέρετε έναν αγαπημένο στίχο από κάποιο τραγούδι σας!

«Γέρικα μωρά που βομβαρδίζουν βρέφη» από τον «Μικρό Πλανήτη».

Δυστυχώς είναι της εποχής…

Φωτογραφίες: Θάλεια Γαλανοπούλου.