Rockabulary

Ανταπόκριση : 'Αρια Γιαννακοπούλου Φωτογραφίες : Αναστασία Παπαδάκη Στην μόλις τρίτη ημέρα ενός δυσάρεστα θερμού Νοεμβρίου, βρίσκομαι σε έναν σχετικά καινούριο χώρο ... λατρείας της underground μουσικής, το Temple της Ιάκχου στον Κεραμεικό. Ο λόγος που με οδήγησε προς τα εκεί ήταν το πολλά υποσχόμενο “Room of Doom Fest”, υπό τη διοργάνωση της ραδιοφωνικής εκπομπής Room 302 που εκπέμπει στο Rock Velvet Radio, που, με την αναπόφευκτη και ιδιαιτέρως καλοδεχούμενη ευθεία αναφορά στο Silent Hill είναι ένα διαμάντι μελαγχολίας για τους λάτρεις της ατμόσφαιρας. Σαφώς, όπως εκ των υστέρων αποδείχθηκε, το εγχείρημα που διοργανώθηκε κάτω από το όνομά της, ήταν άρτιο από κάθε άποψη, και, αν μου επιτρέπεται, καλό θα ήταν να λειτουργήσει ως πρότυπο ήθους και για άλλους διοργανωτές. Φθάνω στον χώρο στις 8 ακριβώς, ώρα εμφάνισης του πρώτου συγκροτήματος, των Ocean of Grief. Ένα ιδιαιτέρως φρέσκο μελωδικό death/doom σχήμα με εμφανή αγάπη στον σουηδικό μοντέρνο ήχο των Enshine...

      Phil Campbell & the Bastard Sons w/ Full House BC & Beggars @ Gagarin 205 Συνήθως ο Αύγουστος δεν ενδίκνυτε για συναυλιακά event σε κλειστό χώρο, και ειδικά μέσα στην Αθήνα, όπου έτσι κι αλλιώς ο κόσμος λείπει και συνήθω η ζέστη είναι αφόρητη όσο κλιματισμό και να χρησιμοποιήσει κανείς. Το χτεσινό ραντεβού όμως στο γνωστό στέκι της Λιοσίων ήταν προγραματισμένο εδώ και πάρα πολύ καιρό οπότε είμασταν όλοι προετοιμασμένοι. Έτσι κι αλλιώς, οι πόρτες άνοιξαν στις 20.30 που σημαίνει ότι ο ήλιος μας είχε ήδη αποχαιρετήσει. Η προσέλευση του κόσμου πολύ χαμηλή για ένα τέτοιο σκηνικό .... ήθελα να ξερα που ήταν όλοι αυτοί που μετά το 2015 και το τέλος των MOTORHEAD εξέφραζαν το θαυμασμό τους και την αγάπη για το συγκρότημα με διάφορα αφιερώματα στα social media και μοστράρισμα διαφόρων t-shirt και αντικειμένων .... δεν πειράζει, καλύτερα για μας που απολαύσαμε και τα 3 συγκροτήματα σχεδόν από την πρώτη σειρά ! Στη σκηνή ανέβηκαν πρώτοι οι Beggars ...

 Ανταπόκριση και φωτογραφίες: Δικαία Οικονομάκη Είναι γνωστό πως τα βράδια και η ακρόαση χαλαρωτικής μουσικής πάνε μαζί. Υπάρχει καλύτερο πράγμα, λοιπόν, από το να ακούει κανείς  ζωντανά  post-rock  μουσική; Οι Αμερικανοί, προοδευτικοί, ψυχεδελικοί post rockers, Grails , επέστρεψαν στην χώρα μας μετά από οκτώ χρόνια για να μας χαρίσουν μια μαγευτική εμπειρία με την ερμηνεία τους. Το live ξεκίνησε στις 20:30 και δυστυχώς λόγω της απόστασης και της κίνησης δεν κατάφερα να απολαύσω ζωντανά τον καλλιτέχνη και μουσικό της folk rock,  Ilyas Ahmed , από το Πακιστάν, που ήταν  κοντά τους   ως support. Φτάνοντας  γύρω στις 21:00 και κάτι   σ'ένα   Κύ τταρο ,που κυριολεκτικά ασφυκτιούσε από κόσμο , πήγα και κάθισα στον εξώστη για να βλέπω όλες τις κινήσεις του συγκροτήματος και να ακούω τα πάντα. Η μπάντα βρισκόταν πίσω από το κάθε πόστο της και μάλιστα είχε και  τον  Ilyas Ahmed να παίξει ξανά επί σκηνή ς. Οπότε, κατάφερα ν...

Ανταπόκριση / φωτογραφίες σε συνεργασία με την Δικαία Οικονομάκη Το βράδυ της Κυριακής της 22 ης Απριλίου ήταν άλλη μια νύχτα αφιερωμένη στο μελωδικό – Σουηδικό, συγκεκριμένα, death metal και ο προορισμός ήταν μονόδρομος προς το Piraeus Academy . Οι πρωτοπόροι του είδους, καταγόμενοι από το Γκέτεμποργκ, Dark Tranquillity , επέστρεφαν στη χώρα μας στα πλαίσια της Ευρωπαικής περιοδείας του τελευταίου δίσκου τους, “ Atoma ”. Μπαίνοντας στο μαγαζί κατά τις 19:30 μαζί τους ως support ήταν και οι Ιταλοί 5 Rand , οι οποίοι εμφανίστηκαν στη χώρα μας για πρώτη φορά. Το συγκρότημα είναι σχετικά πρωτοεμφανιζόμενο στη μουσική σκηνή, μιας και δημιουργήθηκε το 2015 και πέρυσι κυκλοφόρησε τον ντεμπούτο του δίσκο, με τίτλο “ Sacred / Scared ” . Στα 30 λεπτά που έπαιξαν παρουσίασαν τον μελωδικό death / groove metal ήχο τους, με πολλές αναφορές στους Arch Enemy . Αυτή είναι η πρώτη διαπίστωση για κάποιον που ΔΕΝ τους έχει παρακολουθήσει ή ακούσει ποτέ και αυτό οφείλεται στα γυναικεία b...

Ανταπόκριση/φωτογραφίες σε συνεργασία με την Δικαία Οικονομάκη. Αργά το απόγευμα της 25 ης Μαρτίου με βρήκε να στέκομαι έξω από το club Piraeus Academy στην Πειραιώς, κοντά στο Γκάζι. Περίμενα από τις 19:30 να ανοίξουν οι πόρτες του μαγαζιού και να βρω την πολυπόθητη θέση στην οποία θα απολάμβανα ένα από τ’ αγαπημένα μου συγκροτήματα από την Βόρεια Ευρώπη. Μπαίνοντας στο club κατά τις 8 και κάτι βρήκα τους Έλληνες Symphonic / Progressive metallers Caelestia να στέκονται και να προετοιμάζονται σιγά σιγά στην σκηνή. Φάνταζαν πολλά υποσχόμενοι, όταν είχαν ανακοινωθεί σαν support για τη συγκεκριμένη συναυλία. Δυστυχώς όμως δεν ήταν και πολύ ιδιαίτερη η εμφάνισή τους. Οι συνθέσεις τους μπορεί να παρουσίαζαν κάποιο ενδιαφέρον, όμως στο live ήταν αδύνατον να καταλάβεις πολλά πράγματα. Ειδικά, το ν’ ακούσεις τα φωνητικά των δύο τραγουδιστών τους. Ήταν τέρμα θαμμένα από τις κιθάρες, οι οποίες ήταν επί των πλείστων θαμμένες από τα triggers των drums και πάει λέγοντας. Επίση...