Ανταπόκριση: Grails / Ilyas Ahmed @Κύτταρο, 03/05/18

 Ανταπόκριση και φωτογραφίες: Δικαία Οικονομάκη
Είναι γνωστό πως τα βράδια και η ακρόαση χαλαρωτικής μουσικής πάνε μαζί. Υπάρχει καλύτερο πράγμα, λοιπόν, από το να ακούει κανείς ζωντανά post-rock μουσική; Οι Αμερικανοί, προοδευτικοί, ψυχεδελικοί post rockers, Grails, επέστρεψαν στην χώρα μας μετά από οκτώ χρόνια για να μας χαρίσουν μια μαγευτική εμπειρία με την ερμηνεία τους. Το live ξεκίνησε στις 20:30 και δυστυχώς λόγω της απόστασης και της κίνησης δεν κατάφερα να απολαύσω ζωντανά τον καλλιτέχνη και μουσικό της folk rock, Ilyas Ahmed, από το Πακιστάν, που ήταν κοντά τους ως support.

Φτάνοντας γύρω στις 21:00 και κάτι σ'ένα Κύτταρο,που κυριολεκτικά ασφυκτιούσε από κόσμο, πήγα και κάθισα στον εξώστη για να βλέπω όλες τις κινήσεις του συγκροτήματος και να ακούω τα πάντα. Η μπάντα βρισκόταν πίσω από το κάθε πόστο της και μάλιστα είχε και τον Ilyas Ahmed να παίξει ξανά επί σκηνής. Οπότε, κατάφερα να τον δω μαζί τους. 'Εχοντας έναν ήχο κρυστάλλινο, οι Grails ξεκίνησαν με το ιντερλούδιο "Daughters Of Bilitis" από τον δίσκο τους, "Deep Politics". 'Εμοιαζαν σαν jazz rock μουσικοί με τα εφέ του αρμονίου και τα πλήκτρα να κατέχουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Την ίδια στιγμή, έπαιζε από πίσω τους μια ποικιλία από καρέ - σκηνές από τον προτζέκτορα για να δημιουργείται η κατάλληλη ατμόσφαιρα και στο οπτικό κομμάτι. Noir εικόνες, άλλοτε σε σέπια, άλλοτε σε ασπρόμαυρα εφέ, εναρμονιζόντουσαν σε συνδυασμό με τις απολαυστικές κιθάρες του Alex Hall και του Ahmed και το μπάσο του Jesse Bates. Για την συνέχεια, μας έπαιξαν άλλο ένα κομμάτι από το ίδιο album, το "All The Colors Of The Dark". Τουλάχιστον, ταξιδιάρικη και επιβλητική η ερμηνεία των Αμερικανών από το Πόρτλαντ, καθώς το κοινό δεν μπορούσε να πάρει τα μάτια από πάνω τους  και να μην κουνιέται ρυθμικά μαζί τους. 

Η πειραματική πεντάδα μας 'μετέφερε' στην άκρως προοδευτική, πανέμορφη και τελευταία του δουλειά, "Chalice Hymnal". Tα καινούρια instrumentals, "Pelham" και "Deep Snow II", προσέδιδαν μια φρεσκάδα τόσο στον ήχο τους, όσο και στην ποιότητα της μέχρι στιγμής πορείας τους. Ωστόσο, ένα μικρό - τόσο δα - παραπονάκι θα το κάνω! Θα ήθελα να ακούσω ζωντανά και το ομώνυμο κομμάτι του album, γιατί πιστεύω ακράδαντα πως θ' αποτελούσε το πιο μελωδικό highlight αυτής της ονειρικής συναυλίας. Αλλά μικρό, το κακό! Και αυτό γιατί ακολούθησαν άσματα όπως τα: "Acid Rain", "Belgian Wake Up Drill", "Origin-ing" και για encore τα "I Led Three Lives" και "Space Prophet Dogon" από το ντεμπούτο τους. Η σκηνική παρουσία και το παίξιμο του -άλλοτε dummer και άλλοτε κιθαρίστα- Emil Amos ήταν αψεγάδιαστα και κρατούσε σε μια αρμονία όλους τους υπόλοιπους. Οι τύποι ήξεραν και έπαιζαν παπάδες στα χέρια τους και αυτό μονό θετική απήχηση είχε σε όσους παρευρέθηκαν!

Μπορεί τα τραγούδια τους να μην ήταν εύκολα και να μην έμεναν απευθείας στο μυαλό σου, παρόλα αυτά οι εξωπραγματικοί ήχοι τους δεν πέρασαν απαρατήρητοι. Σαν κοινό μείναμε τουλάχιστον αποσβολωμένοι με την ερμηνεία τους. 'Οσοι πάλι κατάφεραν να αισθανθούν με αυτό για το οποίο είδαν και άκουσαν, σίγουρα θα τους γέμισε αυτή η εμπειρία και θα τους έμεινε μια ευχάριστη ανάμνηση. 'Αλλη μια καταπληκτική βραδιά, διοργανωμένη από την Smoke the Fuzz και αναμένουμε για τις επόμενες, που θα έρθουν!

Setlist:

Daughters of Bilitis
All The Colors of the Dark
New Prague
Immediate Mate
Pelham
Acid Rain
Deep Snow
Belgian Wake Up Drill
The Natural Man
Origin-ing

Encore:
I Led Three Lives
Space Phophet Dogon